Hilda Loxton, Minnie Hough, Hellen Wallace, Lynett Crozier

Hilda Loxton geboren in 1879 te Inverell (Nieuw-Zuid-Wales) in het oosten van Australië is de dochter van Johan Frederick Loxton en Mary Elizabeth Molineaux.  Zij is ongehuwd.

Minnie Hough (Winnifred) geboren in Balmain (Australië – Nieuw-Zuid-Wales) in 1877 is de dochter van Canon William Hough en Annie Green.  Zij doet haar studies in “Children’s Hospital” – Sydney.

Hellen Wallace is geboren in Queensland (Australië) in 1889.  Zij is de docht van Robert James Wallace en Mary McIntyre-Campbell. 

Lynette Crozier is geboren in Mudgee (Nieuw-Zuid-Wales – Australië) in 1888.  Zij is de dochter van Rev. Elizs Crozier en Sarah Willis.

Zij maaken deel uit van een groep van 20 burger-verpleegsters.  Zij hangen af van het Australische Rode Kruis, gesponsord door “The NSW Jockey Club en ook gekend als de “Bluebirds” vanwege hun blauwe uniformen.

04-07-1916 10u15 verlaat zij Sydney met het schip “Kanowna” samen met 21 Bluebirds.   Twee dagen later komen zij aan in Melbourne (Oost-Australië) en de volgende dag vertrekken zij richting het Westen. 
Op 10 augustus 1916 komen zij aan in Suez (Egypte).  De reis wordt verder gezet per trein richting Caïro.  Daar verblijven zij in het Shepheard’s Hotel.
Op 12 augustus vertrekken ze per trein naar Alexandrië (Noord-Egypte).  Vervolgens stappen ze terug op het schip “Kanowna”, die ondertussen door het Suez-kanaal is gevaren, richting Malta.  Op 17 augustus meren zij aan in Malta en verblijven er enkele dagen op het eiland.  Daarna vertrekken zij terug richting Southampton om daarna een hospitaal-trein te nemen richting Londen.

Op 27 augustus bezoeken ze Westminster-Abey en Londen.  Zij wachten nu gedurende enkele dagen om hun papieren in orde te krijgen voor het Franse Rode Kruis.  Zij verlaten Engeland en komen op 10 september 1916 aan in Le Havre (Oost-Frankrijk).  Op 11 september 1916 bezoeken ze de Notre Dame in Parijs. 

Waarschijnlijk reizen Hellen Wallace en Lynette Crozier direct naar Beveren-aan-de-IJzer maar dit is voorlopig niet te bevestigen.

Op 13 september komen Loxton en Hough aan in Montpellier (Z-Fr.) en reizen verder naar Palavas-les-Flots (visserstadje – Z.-Fr.).   Dit is ook het eerste hospitaal waar zij zullen werken.

Ondertussen, op 2 januari 1917 krijgt de hoofdgeneesheer van het “Hopital Complémentaires n° 1 van Palavas een brief waarin gevraagd wordt om Hilda Loxton en Winnie Hough in te lichten dat zij op missie moeten vertrekken naar België.  

Hilda en Winnie komen op 18 januari aan in Parijs om hun documenten in orde te brengen en op 27 januari 1917 komen zij aan in Duinkerke. 

Door plaatsgebrek in het “Chapeau Rouge – Hotel” worden ze in een kleine kamer gedropt.

Minnie Hough schrijft in een artikel van “Red Cross Record” – 1 april 1919: “We kwamen eindelijk om 3 uur aan, een bittere koude, duistere ochtend in Duinkerke (waar we voor het eerst het geluid van geweren horen). De volgende dag ontmoetten we onze “matron” die gekomen was met een “ambulance” zij reed ons dertig kilometer verder naar het ziekenhuis, een Frans hospitaal voor gewonde soldaten in in Beveren”.!!!  Dit was dan op 28 januari 1917

Samen met hoofdverpleegster Agnes Warner en Helen Wallace arriveren Hilda Loxton en Winnie Hough in Beveren-aan-de-IJzer (Hopital Chirurgical Mobile n° 1 S.P. 21).  Het is er koud en ze hebben honger.  Ze zijn blij hun vrienden terug te zien.  De nieuwe leden krijgen een rondleiding in het hospitaal door Mc Murrich.

Ondertussen is Mrs Craven gearriveerd om hoofdverpleegster Agnes Warner te vervangen die enkele dagen vakantie neemt in Parijs.  Mrs Craven is een goeie vriendin van Mary Borden de stichtster van het hospitaal.

Op 4 maart 1917 zullen Mrs Craven samen met 8 andere verpleegsters waaronder, Mrs Hanning, Mrs Brunning (Engelse), Mrs Jaffray (Canadese) en 4 Australische verpleegsters naar St. Malo vertrekken voor enkele dagen.  Zij bezoeken op hun doorreis ook hun toekomstig nieuw hospitaal aan de “Oosthoek” in Adinkerke.

Na enkele dagen vakantie in Saint-Malo komen zij op 13 maart 1917 aan in hun hospitaal in de Oosthoek – Adinkerke.  De barakken werden verhuisd van Beveren-aan-de-IJzer naar Adinkerke.

Op 24 maart 1917 is het officiële opening van de hospitaal “Oosthoek”.  Zij zullen er enkele maanden verblijven.   De Oosthoek wordt overgenomen door Britten en Canadezen.

Op 21 juli 1917 arriveren de verpleegsters die op verlof waren in Parijs nu in Roesbrugge.  Daar werd door de oorlogsomstandigheden een volledig nieuw hospitaal gebouwd ook onder de naam “Hopital Chirurgical Mobile n° 1 in de Wijngaardstraat.

Er is daar ook een nieuwe afdeling voor patiënten die getroffen zijn door de gasaanvallen.

Op 17 november 1917 is er een officiële beslissing dat het hospitaal terug naar Oosthoek/Adinkerke zal verhuizen.  Roesbrugge wordt blijkbaar (?) dan in die periode overgenomen door de Britten.

29 november 1917 is er sprake dat ze willen voorbereidingen treffen rond de verhuis doch de barakken in Oosthoek/Adinkerke zijn dan nog bezet door anderen.

17 december 1917 verpleegsters zijn terug in Oosthoek/Adinkerke die er wel helemaal anders uitziet dan toen zij het hospitaal verlieten voor de Canadezen en Britten.

De Australische verpleegster verhuizen dan echter naar Forges-Les-Eaux.  40 kilometer van Rouen en ongeveer 60 kilometers van Amiens.

Verder weten we dat zij na een tijd het “Mobile Hospital n° 1” het contact met het hospital moeten verbreken door ziekte van een van haar Australische collega’s.

Zij zijn intriest om afscheid te nemen van hun patiënten en al diegene die zo vriendelijke waren.

Einde van de oorlog nadert.  Zij arriveren in Londen op Allerheiligen 1918 waar zij ook ondermeer de Engelse koninklijke familie kunnen begroeten in Buckingham Palace.

Na enkele weken kunnen zij vertrekken met het schip “Zealandia” vanuit Liverpool richting Australie en komen aan in Australië op 10 januari 1919.

 

Hilda Loxton is gestorven in 1963 in Noord-Sydney in het Zuidoosten van Australië.

Winnie Hough is na de oorlog verpleegster in het “Children’s Convalescnet Home” in Collaroy. Zij sterft op 29 januari 1975 in Castle Hill (New South Wales)

Helen Wallace zal in 1920 huwen met Robert Wilkinson.  Zij sterft op 15 oktober 1959 in Chatswoord (Nieuw-Zuid-Wales – Australië)

Lynette Crozier zal in 1933 huwen met Eric D. Lloyd Jones.